Początki krótkofalarstwa w Ełku sięgają pierwszej połowy lat 60-tych. Zaczęło się od Radioklubu LOK, którego kierownikiem był p. Michał Lewczuk. Pierwszym licencjonowanym nadawcą był p.Tadeusz Masiewicz SP4AUN, obecnie zamieszkały w Białymstoku. Kolejnymi byli kol. Henryk Barańczuk, SP4HJO, Andrzek Urniarz SP4BGX (silent key) i Andrzej Maculewicz SP4BDL. Na skutek kontrowersji pomiędzy członkami Klubu, a kierownictwem LOK, które nie popierało działalności typowo krótkofalarskiej, a nastawiało się wyłącznie na odpłatne szkolenia radiowo-telewizyjne, koledzy SP4BDL i SP4HJO wystąpili z LOK i w 1968 r. założyli odrębny klub w ramach Polskiego Związku Krótkofalowców. Sponsorem klubu, który przyjął nazwę Mazurski Klub Krótkofalowców w Ełku była Powszechna Spółdzielnia Spożywców w Ełku. Stąd wziął się sufiks znaku stacji klubowej SP4PSS.
Klub mieścił się początkowo w świetlicy PSS przy ul. Słowackiego, później na tyłach obecnego sklepu rybnego przy ul. 3 Maja, a następnie w piwnicy budynku mieszkalnego przy ul.Toruńskiej.
Liczba członków zmieniała się, ponieważ w dużej części byli to uczniowie miejscowych szkół, pochodzący spoza Ełku, ale oscylowała w granicach 15 - 24 osób. Klub otrzymał pewną ilość sprzętu z Zarządu Oddz. Woj. PZK w Białymstoku. Był to m.in. odbiornik
komunikacyjny Lambda II, kilka demobilowych radiostacji RBM 1, oraz trochę przyrządów pomiarowych. W klubie uruchomiono nadajnik w postaci RBM-ki sterującej stopień mocy, najpierw z lampą EL 36, potem Gu 50. Załatwiliśmy też trochę różnego złomu na części, m.in.4 radary nawigacyjne. Tak więc prowadzona była działalność operatorska, a także kostruktorska i szkoleniowa.
Klubem kierowali : do roku 1976 kol. Andrzej Maculewicz SP4BDL, potem kol. Karol Omilian SP4INH.
W tym okresie działalności klubu następujący Koledzy uzyskali licencje nadawcy kat. I